Çoğu zaman insanları çabucak muhakeme ederiz. Bir söz bile etmeden, kendisine
hitap ettiğimiz kişiler hakkında alelacele kararlar veririz. Çabuk ve kolay
kararların bize mal olması ikimiz arasındaki bağa her zaman zarar verecektir. İhtimaldir
ki konuştuğumuz kişi bunu hissedecek ve incinecektir.
İnsanları hemen yargılarız çünkü elimize ipi almak isteriz; başkalarına
tavsiye, öğüt vermeyi, hayatlarına sanki karışmamış gibi nasıl yaşayacaklarını
aşılamayı pek severiz. Saygı, hürmet, değer, erdem, başkaları adına karar
vermemek; onların hayat karşısındaki seçimlerine saygı gösterebilmektir. Ondan
daha iyi düşünebildiğimi varsaymaya, ona hükmetmeye hakkım yok diyebilmektir.
İçinde bulunduğumuz zamanda belki en çok gereksinim duyduğumuz
erdemlerden biri , tahammül edebilmemizdir. Birbirimizi şuan olduğumuz gibi
kabul etmek, birbirimize uzun boylu birinin küçük boylu birisine baktığı gibi
bakmamak. Herkesin yegâne, tek ve farklı olduğunu kabullenebilmek.
Bir özen, itina ve dayanma ahlakı, aramızda kapanmaz gibi görünen
yüksek dağları birleştirecek ve birbirimize koparmaz halatlar gibi bağlanmamıza
neden olacaktır. İnsanoğlu Adem (a.s)’ dan beri birbirine bağlı olduğu
zamanlarda dağılmamış bir arada olmuşlardır. Şimdi bu anlattığım şeyler
insanlar için hiç ulaşılmayacak uzak bir diyar gibi görünebilir. Lakin hiçbir
diyar ulaşılmaz bir diyar değildir artık. Dünyanın sürdürülebilmesinin en büyük
etkenlerden biri olan insan faktörünü buyurun tek el üzerine hepimiz elimizi
bırakarak bir dayanma, birliktelik gücü oluşturalım. İnanın geçmiş ve gelecek
her neslin en büyük ihtiyacı bir arada, tek kol olabilmemizden yana olacaktır. Erdemli,
saygılı ve insancıl davranışlarımızla geleceğimizi teminat altına alabiliriz.
27/12/2015 – Pazar
00:23