27 Aralık 2015 Pazar

İTİNA VE DAYANMA


           Çoğu zaman insanları çabucak muhakeme ederiz. Bir söz bile etmeden, kendisine hitap ettiğimiz kişiler hakkında alelacele kararlar veririz. Çabuk ve kolay kararların bize mal olması ikimiz arasındaki bağa her zaman zarar verecektir. İhtimaldir ki konuştuğumuz kişi bunu hissedecek ve incinecektir.

İnsanları hemen yargılarız çünkü elimize ipi almak isteriz; başkalarına tavsiye, öğüt vermeyi, hayatlarına sanki karışmamış gibi nasıl yaşayacaklarını aşılamayı pek severiz. Saygı, hürmet, değer, erdem, başkaları adına karar vermemek; onların hayat karşısındaki seçimlerine saygı gösterebilmektir. Ondan daha iyi düşünebildiğimi varsaymaya, ona hükmetmeye hakkım yok diyebilmektir.

İçinde bulunduğumuz zamanda belki en çok gereksinim duyduğumuz erdemlerden biri , tahammül edebilmemizdir. Birbirimizi şuan olduğumuz gibi kabul etmek, birbirimize uzun boylu birinin küçük boylu birisine baktığı gibi bakmamak. Herkesin yegâne, tek ve farklı olduğunu kabullenebilmek.

Bir özen, itina ve dayanma ahlakı, aramızda kapanmaz gibi görünen yüksek dağları birleştirecek ve birbirimize koparmaz halatlar gibi bağlanmamıza neden olacaktır. İnsanoğlu Adem (a.s)’ dan beri birbirine bağlı olduğu zamanlarda dağılmamış bir arada olmuşlardır. Şimdi bu anlattığım şeyler insanlar için hiç ulaşılmayacak uzak bir diyar gibi görünebilir. Lakin hiçbir diyar ulaşılmaz bir diyar değildir artık. Dünyanın sürdürülebilmesinin en büyük etkenlerden biri olan insan faktörünü buyurun tek el üzerine hepimiz elimizi bırakarak bir dayanma, birliktelik gücü oluşturalım. İnanın geçmiş ve gelecek her neslin en büyük ihtiyacı bir arada, tek kol olabilmemizden yana olacaktır. Erdemli, saygılı ve insancıl davranışlarımızla geleceğimizi teminat altına alabiliriz.

                                                                        27/12/2015 – Pazar
                                                                          00:23